Yapay zeka (YZ) teknolojilerinin sağlık hizmetlerinde devrimsel bir dönüşüm yarattığı günümüzde, bu teknolojilerin başarısı yalnızca algoritmaların teknik gücüne değil, aynı zamanda hekimlerin bu sistemlere duyduğu güvene ve kabul düzeyine bağlıdır. Ancak literatürdeki standart teknoloji kabul modelleri, YZ’nin getirdiği “kara kutu” (şeffaflık eksikliği) ve “ikame krizi” gibi etik ve mesleki bariyerleri ölçmekte yetersiz kalmaktadır.
Bu gereksinimden hareketle gerçekleştirilen bu çalışma, Hameed vd., (2023) tarafından geliştirilen ve etik boyutları da içeren Yapay Zeka Kabul Ölçeği’ni Türkçeye uyarlamayı, geçerlilik ve güvenilirlik analizlerini yapmayı ve Türk hekimlerinin YZ algısının altında yatan faktör yapısını ortaya koymayı amaçlamaktadır.
Metodolojik bir araştırma olan çalışmanın verileri, İstanbul ve Ankara illerindeki kamu ve özel sağlık kuruluşlarında görev yapan 407 hekimden toplanmıştır. Ölçeğin yapı geçerliliğini test etmek için uygulanan ilk Doğrulayıcı Faktör Analizi (DFA) sonucunda, orijinal 9 boyutlu yapının Türk verisine tam uyum sağlamadığı (CFI
