Amaç

Kontrast ilişkili nefropati (KI􀇚N), kronik total oklüzyon (KTO) girişimlerinde önemli komplikasyonlardan biri olmaya devam etmektedir. KTO lezyon kompleksitesini değerlendirmede kullanılan skorların KI􀇚N gelişimini öngörmedeki rolü henüz net değildir. Bu çalışmada, kronik total oklüzyon-perkütan koroner girişim (KTO-PKG) uygulanan hastalarda CASTLE (EuroCTO) skorunun KI􀇚N gelişimi ile ilişkisi araştırıldı.Yöntemler: KTO-PKG uygulanan toplam 356 hasta retrospektif olarak değerlendirildi ve KI􀇚N gelişimine göre iki gruba ayrıldı. Gruplar arasında klinik, anjiyografik ve prosedürel özellikler karşılaştırıldı. Eksik veriler çoklu imputasyon yöntemi ile tamamlandı. KI􀇚N’in bağımsız belirleyicileri çok değişkenli lojistik regresyon analizi ile değerlendirildi. KTO skorlama sistemlerinin öngörü performansı receiver operating characteristic (ROC) eğrisi analizi ile incelendi

Bulgular

KI􀇚N, 34 (%9,5) hastada gelişti. KI􀇚N gelişen hastalar daha ileri yaşta olup diyabetes mellitus sıklığı daha yüksek ve sol ventrikül ejeksiyon fraksiyonu daha düşüktü. KI􀇚N grubunda prosedürel kompleksite daha yüksek olup, bu durum daha yüksek CASTLE ve Japanese chronic total occlusion (J-CTO) skorları, daha uzun lezyon uzunluğu ve daha fazla kontrast madde kullanımı ile ilişkiliydi. Çok değişkenli analizde CASTLE skoru, KI􀇚N gelişimi ile bağımsız olarak ilişkili bulundu (OR: 1,838; %95 güven aralığı [GA]: 1,354–2,494; p 2 eşik değeri, duyarlılık (%70,6) ve özgüllük (%63,3) açısından en uygun dengeyi sağladı.Sonuç: CASTLE skoru, KTO-PKG uygulanan hastalarda KI􀇚N gelişimi ile ilişkili bulundu ve diğer KTO skorlama sistemlerine kıyasla daha iyi öngörü performansı gösterdi. CASTLE skoru, işlem öncesi risk değerlendirmesinde yararlı olabilir; ancak bulguların prospektif çalışmalarla doğrulanması gerekmektedir.