Bu meta-analiz, yürütücü işlev (Yİ) ile saldırganlığın farklı biçimleri (fiziksel ve ilişkisel) ve işlevleri (reaktif ve proaktif) arasındaki ilişkiyi inceleyen özgün araştırmaları sistematik olarak gözden geçirmiştir. Birincil amaç, inhibisyon, çalışma belleği ve bilişsel esneklik gibi bilişsel kontrol süreçlerinin farklı saldırganlık örüntüleriyle nasıl ilişkili olduğunu açıklığa kavuşturmaktır.
Sistematik literatür taraması Medline, Scopus ve PsycINFO veri tabanlarında yürütülmüş, yürütücü işlevleri geçerli ölçümlerle değerlendiren ve saldırganlık değişkenleriyle korelasyon katsayılarını rapor eden çalışmalar dahil edilmiştir. PRISMA yönergelerine göre yapılan tarama sonrasında, 10.181 katılımcıyı içeren toplam 24 çalışma dâhil edilme kriterlerini karşılamıştır.
Çalışmalar arasındaki farklılıkları dikkate almak için rassal etkiler modeli kullanılarak birleştirilmiş etki büyüklükleri hesaplanmıştır. Sonuçlar, yürütücü işlev ile fiziksel saldırganlık arasındaki ortalama korelasyonun en yüksek olduğunu göstermiştir (r = .14, p = .29); ancak bu ilişki istatistiksel olarak anlamlı bulunmamıştır.
En zayıf korelasyon ise yürütücü işlev ile reaktif saldırganlık arasında ortaya çıkmıştır (r = –.003, p = .97), bu da neredeyse hiçbir ilişki olmadığını göstermektedir. Benzer şekilde, yürütücü işlev ile proaktif saldırganlık (r = .14, p = .09) ve ilişkisel saldırganlık (r = .007, p = .93) arasındaki korelasyonlar da zayıf ve anlamlı değildir.
Tüm modellerde önemli düzeyde heterojenlik gözlenmiştir (I² > 95%), bu da araştırma tasarımlarındaki, örneklem özelliklerindeki ve ölçüm araçlarındaki farklılıkların sonuçları etkilemiş olabileceğini göstermektedir. Genel olarak, bulgular yürütücü işlevler ile saldırganlık arasındaki ilişkinin karmaşık ve tutarsız bir örüntü sergilediğini ortaya koymaktadır.