Amaç

Bütüncül tıp yaklaşımlarına yönelik ilgi artmakta olup, bu yöntemlerin tıp eğitimindeki yeri ve öğrenci tutumları üzerindeki etkisi giderek daha önemli hâle gelmektedir. Bu çalışmanın amacı preklinik düzeyde verilen bütüncül tıp eğitiminin tıp öğrencilerinin farkındalık, tutum ve klinik düşünme süreçleri üzerindeki etkisini değerlendirmek ve müfredat entegrasyonuna ilişkin görüşlerini incelemektir.Yöntem: Fenomenolojik desenli bu nitel çalışmada, modülü tamamlayan 20 gönüllü birinci ve ikinci sınıf öğrencisiyle iki odak grup görüşmesi yapılmıştır. Veriler tematik ve frekans analizleriyle değerlendirilmiştir.Bulgular: Öğrenciler bütüncül tıp yöntemlerine yönelik başlangıç önyargılarının azaldığını, bilimsel kanıtlarla desteklenen uygulamalara olan güvenlerinin arttığını ve hasta merkezli, biyopsikososyal bir bakış açısını daha güçlü biçimde benimsediklerini belirtmiştir. Nefes egzersizleri, vaka tartışmaları ve akran sunumları gibi deneyimsel etkinliklerin öğrenmeyi derinleştirdiği ifade edilmiştir.Sonuç: Bu çalışma, tıp fakültesi öğrencilerinin bütüncül tıp yöntemlerine karşı sıcak ve açık bir tutum geliştirdiğini; bu eğitimin hem bilişsel farkındalığı hem de tutumsal dönüşümü desteklediğini göstermektedir. Öğrencilerde hasta merkezli bakış, empati, iletişim ve bütüncül değerlendirme becerilerinin güçlenmesi, bütüncül tıp içeriklerinin lisans düzeyindeki tıp eğitimine kanıta dayalı ve yapılandırılmış biçimde entegre edilmesinin değerini ortaya koymaktadır.