Amaç

Malnütrisyon ve inflamasyon ST-segment yükselmeli miyokard infarktüsünde sık görülür ve erken dönem kırılganlığı etkileyebilir. Başvuru Geriatrik Nutrisyonel Risk İndeksi'nin hastane içi istenmeyen olaylarla ilişkisi değerlendirildi ve bu indeks, Prognostik Nutrisyonel İndeks ve Controlling Nutritional Status skoru ile karşılaştırıldı.Gereç ve Yöntem: Bu retrospektif çalışmaya Ocak 2024 ile Aralık 2025 arasında tedavi edilen ardışık 748 infarktüs hastası alındı. İndeks; başvuru albümini, kilo, boy ve cinsiyetten hesaplandı. Birincil son nokta; hastane içi ventriküler taşikardi veya fibrilasyon, entübasyon, ölüm, kontrastla ilişkili akut böbrek hasarı, kardiyojenik şok, intra-aortik balon pompası veya kardiyopulmoner resüsitasyondan oluşan bileşikti; nonrenal bileşik ise duyarlılık son noktasıydı. İndeks, her 10 puanlık düşüş başına sürekli değişken olarak lojistik regresyonla modellendi ve bootstrap iç doğrulaması yapıldı.Bulgular: Birincil sonlanım noktası 748 hastanın 141'inde (%18,9) gözlendi. Ortanca GNRI 98,3 (çeyrekler arası aralık 95,3–102,0) idi. GNRI'de her 10 puanlık azalma, düzeltme öncesinde (olasılık oranı 1,61; %95 güven aralığı 1,13–2,28) ve demografik özellikler ile komorbiditeler için düzeltme sonrasında (1,57; 1,10–2,23) birincil sonlanım noktası ile ilişkili bulundu. Akut hastalık şiddeti için ek düzeltme yapıldığında bu ilişki zayıfladı (0,99; 0,66–1,49); renal dışı bileşik sonlanım noktası için de benzer bir örüntü izlendi. Alıcı işletim karakteristiği (ROC) eğrisi altındaki alanlar GNRI için 0,579; CONUT için 0,564 ve PNI için 0,457 olarak hesaplandı.Sonuç: Düşük başvuru indeksi daha yüksek hastane içi riskle ilişkiliydi; ancak bu katkı, akut ciddiyet hesaba katıldığında azaldı. Basit ve başvuruda erişilebilir bir beslenme belirteci olarak indeks, tek başına bir karar aracı olmaktan çok, genel kırılganlık göstergesi olarak kullanılmalıdır.