Denizel kolajen, patojenik enfeksiyon riskinin düşük olması, sitotoksisite içermemesi, dini veya etik kısıtlamaların olmaması nedeniyle karasal kolajen kaynaklarına göre daha fazla talep görmektedir. Denizel kolajen kaynakları arasında, erişilebilirliği ve değişen iklim koşullarında hızla artan popülasyonu nedeniyle denizanası cazip bir seçenektir.
Bu çalışma, Marmara Denizi'nde yaygın olarak bulunan Rhizostoma pulmo (Macri, 1778) denizanasından iki farklı asit destekli ekstraksiyon yöntemi kullanılarak asitte çözünür kolajen elde etmeyi amaçlamaktadır. Çalışma kapsamında, A ve B olarak kodlanan ekstraksiyon yöntemleri ile elde edilen kolajen, zeta potansiyeli, partikül boyutu, SDS-PAGE analizleri, UV-Visible ve Fourier Dönüşümlü Kızılötesi (FTIR) gibi spektroskopik teknikler ve sitotoksisite, biyouyumluluk gibi biyolojik testler kullanılarak karşılaştırmalı olarak karakterize edilmiş ve ayrıca literatürde sunulan ticari olarak temin edilebilen asitte çözünür kolajen ile karşılaştırılmıştır.
UV-Görünür spektroskopisi, partikül boyutu analizi ve FTIR spektroskopisi, her iki ekstraksiyon yönteminin de aynı ve ticari denizanası kolajeniyle tamamen uyumlu olduğunu doğrulamıştır. Ekstrakte edilen kolajenler, L929 fibroblastları kullanılarak in vitro sitouyumluluk açısından incelendi ve her iki ekstraksiyon yönteminin de güvenli olduğu bulundu.
Asit destekli ekstraksiyon yöntemlerinin izolasyon verimlilikleri karşılaştırıldığında, B yöntemi (0,71±0,04), A yöntemine (0,26±0,05) göre yaklaşık üç kat daha yüksek verimlilik gösterdi ve pepsin destekli ekstraksiyonun verimliliğine rakip olabilecek bir performans sergiledi. Bu sonuçlar, her iki yöntemin de denizanası kolajeninin ekstraksiyonunda etkili olduğunu ve ekstraktın ticari denizanası kolajeniyle uyumlu olduğunu göstermektedir.
İzolasyon verimi ve çok adımlı işlem süresi göz önüne alındığında ise, B yönteminin önemli ölçüde etkili olduğu sonucuna varılmıştır.
