Amaç

Romatoid artritli hastalarda anti-TNF ve anti-TNF olmayan hastalık modifiye edici antiromatizmal ilaçların hastalık aktivitesi ile hematolojik ve biyokimyasal laboratuvar parametreleri üzerindeki etkisini değerlendirmek.Gereç ve Yöntem: Çalışmaya romatoid artrit tanısı konmuş 73 hasta dahil edildi. Hastalar 22-74 yaş aralığındaydı ve en az 6 aydır biyolojik hastalık modifiye edici antiromatizmal ilaçlar kullanıyorlardı. Hastalar iki gruba ayrıldı. Grup I, anti-TNF biyolojik ajanlar alan 44 hastadan oluşurken, Grup II ise anti-TNF olmayan biyolojik ajanlar alan 29 hastadan oluşuyordu. Demografik özellikler, serolojik bulgular, tedavi öncesi ve tedaviden altı ay sonraki laboratuvar sonuçları ile eritrosit sedimantasyon hızına dayalı Hastalık Aktivite Skoru-28 retrospektif olarak değerlendirildi.Bulgular: DAS28 her iki grupta da anlamlı olarak azalmıştır; Grup I’de 6,1±0,5’ten 3,9±0,8’e, Grup II’de ise 6,2±0,7’den 3,4±0,9’a düşmüştür; Grup II’de daha büyük bir azalma gözlenmiştir (−2,8±0,8’e karşı −2,3±0,7). ESR değerinde de Grup II’de daha büyük bir azalma gözlendi (−24,9±25,3’e karşı −9,2±15,5), oysa CRP’deki değişim gruplar arasında benzerdi. HGB her iki grupta da anlamlı olarak artmıştır ve nötrofil sayıları anlamlı olarak azalmıştır. Grup II’de trombosit (PLT) düzeyleri azalmış ve AST düzeyleri artmıştır.Sonuç: Her iki biyolojik tedavi kategorisi de hastalık aktivitesi ve inflamatuar göstergeler üzerinde olumlu etkiler sergilemiştir.