Amaç

Malnütrisyon ve inflamasyon, hastanede kalış süresini etkileyen kritik faktörlerdir. Nütrisyonel Risk Taraması 2002 (NRS-2002) nütrisyonel değerlendirme için yaygın olarak önerilmesine rağmen, hastanede kalış süresini öngörmedeki değeri tartışmalıdır. C-reaktif protein/albümin oranı (CAR), objektif bir inflamatuar-nütrisyonel belirteç olarak öne çıkmaktadır. Bu çalışma, dahiliye servisinde yatan bir hasta grubunda uzamış hastanede kalış süresini öngörmede NRS-2002 ve CAR’ın prognostik performansını karşılaştırmayı amaçlamıştır.Yöntemler: Bu retrospektif kohort çalışmasına, üçüncü basamak bir hastanenin dahiliye servisinde Nisan-Ekim 2023 tarihleri arasında yatırılan 18 yaş ve üzeri 375 hasta alındı. Uzamış yatış süresi, medyan değeri (>9 gün) aşan hastanede kalış süresi olarak tanımlandı. NRS-2002, albümin, CRP ve CAR’ın öngörü performansı, tek değişkenli ve çok değişkenli ikili lojistik regresyon analizi ile ROC eğrisi analizi kullanılarak değerlendirildi.Bulgular: Medyan yatış süresi 9 gün olarak bulundu ve hastaların %48,8’inin uzamış hastane yatışı olduğu görüldü. Tek değişkenli analizde; normal ve uzamış yatış grupları arasında sırasıyla CAR (8,5 [24,3] ve 15 [36,9], p=0,004), albümin (3,3 [0,9] ve 3,0 [0,8] g/dL, p=0,001) ve CRP (25,9 [72,5] ve 46,0 [104,8] mg/L, p=0,008) değerleri açısından anlamlı farklılık saptanmıştır. NRS-2002 skorları gruplar arasında anlamlı farklılık göstermemiş (sırasıyla 3 [2] ve 3 [2], p=0,617) ve nütrisyonel risk prevalansı (NRS-2002 ≥3) her iki grupta da aynı bulunmuştur (%68,3). ROC analizi, CAR (eğri altındaki alan [AUC]=0,585) ve albüminin (AUC=0,604) NRS-2002’ye (AUC=0,515) kıyasla daha üstün ayırt edici güce sahip olduğunu göstermiştir. Çok değişkenli modelde CAR, uzamış yatışın bağımsız öngörücüsü olarak kalmıştır (olasılık oranı [OR]=1,01, p=0,038); NRS-2002 ise anlamlı bulunmamıştır (p=0,598).Sonuç: CAR belirteci, dahiliye servisinde yatan hastalarda uzamış hastanede kalış süresini öngörmede NRS-2002 tarama aracından üstün bulunmuştur. NRS-2002 nütrisyonel girişim gerektiren hastaların tanımlanmasında elzem olmakla birlikte, CAR gibi objektif inflamatuar-nütrisyonel biyobelirteçlerin entegrasyonu hastanede kalış sonuçları için risk sınıflandırmasını iyileştirebilir.