Aronia melanocarpa tohum yağının H9c2 hücrelerinde doksorubisin kaynaklı kardiyotoksisiteye karşı koruyucu etkileri: apoptozla ilişkili mRNA ekspresyonu ve moleküler kenetlenme analizlerinden elde edilen bulgular

Bu çalışmada, Aronia melanocarpa (aronya) tohum yağının (ASO), H9c2 hücrelerinde doksorubisin (DOX) kaynaklı kardiyotoksisiteye karşı koruyucu etkilerinin, apoptozla ilişkili mRNA ekspresyonu değerlendirilerek ve ASO'dan elde edilen yağ asitlerinin apoptozla ilişkili proteinlerle olası etkileşimlerinin moleküler kenetlenme analizi ile araştırılması amaçlandı.Gereç ve Yöntem: ASO’nun sitotoksisitesi MTT testi ile değerlendirildi ve IC₅₀ değeri (377 µg/mL) esas alınarak ileri aşamadaki deneylerde 10, 25 ve 50 µg/mL konsantrasyonları kullanıldı. H9c2 hücreleri, 5 µM DOX uygulamasından 30 dakika önce ASO ile ön işleme tabi tutuldu ve ardından 24 saat boyunca DOX'a maruz bırakıldı. Hücre canlılığı MTT testi ile değerlendirildi. Caspase-3, Bax ve Bcl-2 genlerinin mRNA ekspresyon düzeyleri gerçek zamanlı kantitatif polimeraz zincir reaksiyonu (RT-qPCR) ile belirlendi. ASO'dan elde edilen yağ asitlerinin apoptozla ilişkili proteinlere bağlanma afiniteleri moleküler kenetlenme analizi ile değerlendirildi.Bulgular: DOX uygulaması, caspase-3 ve Bax mRNA ekspresyonunu artırırken (~3,31 ve ~1,62 kat; kontrole göre), Bcl-2 ekspresyonunu azalttı (~0,42 kat; kontrole göre). ASO ön uygulaması bu değişiklikleri doza bağımlı olarak azalttı ve en belirgin etki 50 µg/mL dozunda gözlendi (caspase-3 ve Bax mRNA ekspresyonunda sırasıyla ~0,36 ve ~0,64 kat; Bcl-2 ekspresyonunda ~2,14 kat; DOX grubuna göre). Ayrıca ASO, DOX grubuna kıyasla Bcl-2/Bax oranını artırdı (10, 25 ve 50 µg/mL'de sırasıyla ~1,25, ~2,62 ve ~3,31 kat; DOX grubuna göre). Moleküler kenetlenme analizi, ASO’dan elde edilen yağ asitleri ile apoptozla ilişkili proteinler arasında −4,8 ile −5,8 kcal/mol arasında değişen bağlanma enerjileriyle potansiyel etkileşimler olduğunu gösterdi.Sonuç: ASO, apoptozla ilişkili mRNA ekspresyonunu düzenleyerek DOX kaynaklı apoptotik yanıtları azalttı ve doğal bir kardiyoprotektif ajan olma potansiyelini destekledi. Bu bulguların doğrulanması ve altta yatan kardiyoprotektif mekanizmaların ortaya konulması amacıyla in vivo çalışmalar gereklidir.